Jak pomóc bliskiej osobie rozpocząć leczenie uzależnienia?

Osoba uzależniona może nie dostrzegać skali swojego problemu lub zaprzeczać, że w ogóle problem istnieje. Zdarza się też, że dostrzega problem, ale nie umie sobie z nim samodzielnie poradzić, potrzebuje wówczas wsparcia najbliższych. W terapii uzależnień wsparcie bliskich jest ważnym czynnikiem zwiększającym szanse na powodzenie leczenia. Mimo, że życie z osobą uzależnioną jest trudne i wpływa negatywnie na osoby wokół, to ich wsparcie może się okazać kluczowe dla terapii. W jaki sposób okazać wsparcie, żeby osoba uzależniona podjęła się leczenia i zakończyła je z sukcesem?

Nie wspieraj uzależnienia

Bliscy w otoczeniu osoby uzależnionej często pomagają jej, tak naprawdę szkodząc. Osoba uzależniona powinna ponosić konsekwencję swoich działań i czuć się w pełni odpowiedzialna za siebie. Nie powinno się jej usprawiedliwiać przed nią samą lub innymi. Jeżeli w wyniku nałogu nie załatwi jakiejś ważnej sprawy, nie stawi się na spotkaniu lub w pracy, nie zapłaci rachunku lub zawiedzie w jakiejkolwiek innej kwestii, sama powinna naprawić skutki tych zaniedbań i usprawiedliwić swoje działanie.

Jeżeli nałóg pochłania czas i energię bliskiej osoby, nie usprawiedliwiajmy jej stosując argumenty, że musi zredukować stres lub odreagować napięcie. Wyręczając osobę uzależnioną i usprawiedliwiając ją, umniejszamy istotę problemu i pomagamy stworzyć przestrzeń do kontynuowania uzależnienia.

Mów prawdę

Unikanie tematu uzależnienia też nie pomoże bliskiej osobie w uświadomieniu sobie problemu. Rozmowy będą trudne, będą wymagały przełamania wstydu i tabu. Powinny opierać się na bliskości i szczerości. Warto podkreślać, że ta osoba jest dla nas ważna, a rozmowa wynika z troski i chęci pomocy. Warto zauważyć, że problem uzależnienia istnieje, jak wpływa na wspólne życie i co przez to czują inni. Lepiej unikać obwiniana i pretensji – taka forma będzie odbierana jako atak i zamiast refleksji spotkamy się z agresywną obroną i niechęcią do rozmowy.

Nie powinno się też ukrywać problemu przed światem zewnętrznym: znajomymi, współpracownikami czy sąsiadami. Usprawiedliwianie i ukrywanie problemu uzależnienia tworzy warstwę ochronną osobie uzależnionej. Może uważać, że jego bliscy „czepiają się go” i tylko oni uważają, że jest uzależniony. Czym więcej osób wie o problemie i go dostrzega, tym większa szansa, że i osoba uzależniona uświadomi go sobie i podejmie próby leczenia.

Poszerz swoją wiedzę

Nieumiejętna pomoc może zaszkodzić, tak jak w przypadku usprawiedliwiania osoby uzależnionej. Warto poszukać informacji o uzależnieniu, żeby poznać mechanizmy jego działania, zrozumieć przyczyny uzależnienia i to dlaczego chory postępuje w ten sposób. Łatwiej będzie znosić skutki nałogu i negatywne zachowania bliskiej osoby, jeżeli zrozumiemy skąd się biorą. Zrozumienie problemu pozwoli na głębszą, szczerą rozmowę z osoba uzależnioną. Okażemy empatię i zrozumienie.

Warto poszukać informacji, jak pomóc sobie przetrwać ten trudny okres i na ile jesteśmy w stanie pomóc bliskiej osobie, oraz gdzie leży granica pomocy i kiedy osoba uzależniona musi podjąć sama działania. Nałóg wpływa negatywnie na życie bliskich, dlatego warto zadbać również o swoje zdrowie psychiczne. W niektórych przypadkach, na przykład kiedy występuje współuzależnienie lub syndrom DDA, warto poszukać pomocy terapeutycznej również dla siebie.

Pokaż rozwiązania

Osoba uzależniona potrzebuje wsparcia bliskich. To szczere rozmowy, obecność i okazywanie uczuć, ale też czasami wskazanie drogi. Bliscy mogą znaleźć i polecić ośrodek leczenia uzależnień, wskazać terapeutę lub grupę wsparcia. Czasami potrzebne jest zapewnienie, że bliscy dadzą sobie radę podczas nieobecności osoby uzależnionej. Szef może udzielić niezbędnego urlopu lub dostosować godziny pracy tak, żeby osoba uzależniona mogła uczęszczać na terapię. Znajomi mogą zmienić swoje nawyki, które mogłyby zachęcić do powrotu do nałogu, na przykład zamiast spotkania w barze, mogą wybrać kino lub wspólne uprawianie sportu.

Niekiedy pojawia się potrzeba radykalnych działań. Jeżeli nałóg niszczy życie całej rodziny, dla własnego dobra i zdrowia można posunąć się do postawienia ultimatum, na przykład zakończenia związku, jeżeli osoba uzależniona nie rozpocznie terapii lub zaprzestanie udzielania pomocy finansowej tej osobie. Takie radykalne kroki mogą nieco otrzeźwić myślenie osoby uzależnionej i pomogą dostrzec skalę problemu, ale skutki mogą być też negatywne. Takie rozwiązania pomagają bliskim odciąć się w pewnym stopniu od problemu uzależnienia, ale nie zawsze pomagają osobie uzależnionej. Najlepiej, gdy leczenie podjęto dobrowolnie, bez przymusu i nacisku bliskich osób.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *